آنتونیو گائودی
آنتونیو گائودی
تولد: ۲۵ ژوئن۱۸۲۵ رِئوس، اسپانیا
مرگ:۷ژوئن۱۹۲۶بارسلون، اسپانیا
آنتونیو گائودی کُرنت معمار کاتالونیایی، از بزرگترین معماران دو قرن اخیر شناخته میشود. عمدهٔ شهرت او به خاطر سبک منحصر به فرد و غریب و بسیار شخصی ساختههایش به خصوص در شهر بارسلون است . او را پیرو شیوه ی هنر نو دانند.
گائودی در منطقهٔ تاراگونیا از ایالت کاتالونیا به دنیا آمد. پدر، پدربزرگ و پدرجدش و همینطور خانوادهٔ مادرش، همه مسگر بودند. او تحصیلات دبیرستان را در سال ۱۸۷۰ در مدرسهٔ «پیاریست» در رِئوس به پایان رساند و سپس به «مدرسهٔ معماری» بارسلون رفت. خلق خوی پرهیجان و استعداد سرشار او سبب پیشرفت سریع او شد، چنان که سالوادور تاراگوی محقق در مورد او میگوید «همیشه تعلق خود به دیگ و تابهسازان را (خانواده مسگرش ) مهم میشمرد، و بارها گفت که تواناییاش در دیدن اشکال در فضا و عدم نیاز به رسم نقشهٔ آنها از همین پیشینه ناشی میشود.»
در دو سال آخر تحصیل در پروژههای متنوعی با معماران بزرگی از جمله فرانسیس دل ویلار و فونتسره کار کرد و در سال ۱۸۷۸ مدرک معماری خود را دریافت کرد و دفتری در بارسلون باز نمود . در همان سال نقشهٔ نمایشگاه بینالمللی «ماتارو» در پاریس را تهیه کرد. در سال ۱۸۸۳ گائودی کار روی طرح کلیسای جامع خانوادهٔ مقدس (ساگرادا فامیلیا) در بارسلون را آغاز کرد، کاری که تا پایان عمر دست از آن نکشید. بین سالهای ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۴ به اند لس سفر کرد و بناهایی در این منطقه ساخت که تأثیری عمیق بر بافت معماری شهرهایی چون لئون و آستوریا گذاشت.
اولین جایزهٔ تالار اجتماعات شهری بارسلون، در سوم سپتامبر ۱۹۰۱ برای عمارت کاسا کالوِت به گائودی اهدا شد. همچنین در ۱۹۱۰ در نمایشگاه هنرهای زیبای پاریس موفقیت فراوانی به دست آورد. یک سال بعد با ابتلا به تب مالت وضع مزاجیش تحلیل رفت و به شدت مریض شد، و برایش مراسم «ویاتیکوم» (مراسم «نان و شرابی» که بعضی فرقههای کاتولیک برای اشخاص در حال مرگ انجام میدهند -عشای ربانی ) اجرا کردند . با این وجود گائودی زنده ماند، و بیشتر وقتش را صرف اتمام طرح کلیسای خانوادهٔ مقدس کرد، هرچند با شروع جنگ جهانی اول اوضاع اقتصادی بارسلون نامساعد شد و اجرای طرحهای گائودی نیز متوقف گشت .
او در دوم ژوئن ۱۹۲۶ بر اثر برخورد با تراموا راهی بیمارستان شد و پنج روز بعد جان باخت.
کلیسای ساگرادا فامیلیا
بارسلون آغاز کار ۱۸۸۴
کلیسای ساگرادا فامیلیا (خانوادهٔ مقدس) بیشک بزرگترین اثر گائودی است. او کار بر روی این بنا را در سال ۱۸۸۴ آغاز کرد و تا زمان مرگش در ۱۹۲۶ دست از آن برنداشت.
ساخت نمای مصائب در سال ۱۹۵۲ تحت نظارت سه تن از همدورهایهای گائودی آغاز شد. نمای تولد مسیح با چهار برج سر به فلک کشیدهاش چشمگیرترین قست بناست، بیشتر سطح آن با مجسمههای بسیاری که تولد و زندگی مسیح را به تصویر میکشند پوشیده شده است، و یکی از شناختهشدهترین مناظر بارسلونا در سراسر جهان به شمار میآید.
نمای تولد مسیح
کلیسای ساگرادا فامیلیا
بارسلون آغاز کار ۱۸۸۴
ارتفاع برجهای ساگرادا فامیلیا ۱۰۰ متر است و به رغم ساخت ساختمانهای بلند در این سالها، در افق شهر کاملاً مشخص است.
این کلیسا به سفارش اتحادیهٔ روحانی پیروان سان خوزه که مالک آن هستند با هدف ترویج بیشتر مذهب کاتولیک آغاز شد و لوئی ی هشتم بعدها نیمی از هزینهٔ آن را از محل اعتباراتی که از سراسر جهان جمعآور ی میکرد و به واتیکان میپرداخت، تقبل کرد.
در ورودی کلیسا که «در امید» نام گرفته در سمت چپ نمای تولد مسیح قرار دارد و با تصاویری از خانوادهٔ مقدس تزئین شده است و سنگی از کوه مونتسرات در بالای آن جا گرفته است.
«در نیکوکاری» در وسط نما قرار گرفته و با تصاویر گیاهان که نمادی از سرود عشق به خالق است و همچنین با صحنههایی از زندگی مریم مقدس و درخت اجدادی مسیح تزئین شده.
نمای تولد مسیح
در امید، سمت چپ نما
در نیکوکاری، دروسط نما
نمای مصائب ، ساگرادا فامیلیا
بارسلون آغاز کار ۱۸۸۴
بخشی از درون کلیسا ساگرادا فامیلیا
کاسا باتیو
گائودی کار بر ساختمان خانهٔ خانوادهٔ باتیو که از تولیدکنندگان متمول پارچه بودند را در سال ۱۹۰۴ آغاز کرد و دو سال بعد بازسازی آن را به پایان رساند. در این زمان شهرت و محبوبیت گائودی به اوج رسیده بود و او به عنوان معمار نابغهای که از همهٔ همعصران خود برتر است شناخته میشد. این بنا مثال خوبی از طراحیهای شهری این معمار به دست میدهد .
خلاقیت گائودی نه فقط در خود ساختمان، که در طراحی داخلی و اثاثیه و مبلمان آن نیز به چشم میخورد و نشان از حساسیت و دقت معمار دارد. مقداری از اثاثیهٔ طبقهٔ اول و اتاق پذیرایی که اکنون دیگر وجود ندارد، در موزهٔ گائودی در پارک گوئل نگهداری میشوند.
سرامیکهای آبی رنگی که دیوارهای داخلی بنا را پوشانده و راهپلهٔ خارقالعاده و همچنین دودکشهایی با اشکال بدیع هر بینندهای را به شگفت میآورد. شایان ذکر است که اتاق زیر شیروانی و تراس ساختمان توسط گائودی طراحی به بنا اضافه شدند. این قسمت از بیرون به شکل پشت اژدهایی دیده میشود که از فلس پوشید شده و ستون فقراتش از یک برجک به صلیبی پنجشاخه منتهی میشود.
کاسا میلا
بسیاری کاسا میلا را موفقترین و اریجینالترین ساختهٔ غیرمذهبیٔ گائودی میدانند. او این بنا را در سالهای ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۰ ساخت.
خود گائودی آن را «لایهای از سنگ که گلها و گیاهان روندهٔ بالکنهایش به آن غنا بخشیدهاند و همواره رنگ آن را تغییر میدهند» توصیف کردهاست.
زیبایی و بدعت کاسا میلا نه تنها در نمای ساختمان، که در اتاقها و پاسیوهای آن نیز به چشم میآیند. دودکشها و مجسمههای متعدد روی تراس ساختمان هم از مناظر فراموشنشدنی شهر بارسلون است.
او در طراحی این بنا هیچ خط مستقیمی بکار نبرد ؛ چون خود را دنباله رو طبیعت میدانست معتقد بود در طبیعت هیچ خط مستقیمی وجود ندارد.
جزئیاتی چند در ساختمانهای گائودی
پارک گوئل بارسلون
ساختمان گلفس
کارگاه کار گائودی
